Zoals je in mijn vorige blogs kon lezen, heeft Facility as a Service (FaaS) betrekking op clouddienstverlening voor alle elektrotechnische installaties van (bedrijfs-)gebouwen. Veel van deze installaties worden vandaag de dag door installateurs (ETB) of system integrators (SI) geplaatst. Van huis uit zijn dit geen ICT’ers. Is dit logisch of gaat hierin een verandering plaatsvinden?

Hardware als belangrijkste component

Zoals je op de afbeelding kunt zien, vormde hardware zo’n 15 jaar geleden het grootste component van de geleverde oplossing. Het gedeelte software en data was zeer beperkt. De werkzaamheden betroffen voornamelijk het aansluiten van de componenten. Meestal ging het om analoge (conventionele) systemen met beperkte intelligentie en instellingsmogelijkheden. Kortom, om proprietary-systemen waarbij onderlinge integratie niet mogelijk was. Het grootste gedeelte van de werkzaamheden kon door een installateur worden uitgevoerd. Neem bijvoorbeeld een CCTV (closed circuit television) systeem voor bewakingsdoeleinden. Voor de werking waren o.a. coax kabels nodig. De complexiteit zit in de aansluiting (infrastructuur). Omdat er weinig intelligentie in het systeem zit, kan een beveiligingsmedeweker maar 30 tot 40 camera’s tegelijk bewaken.

Van analoog naar IP

De laatste jaren hebben we gezien dat bijna alle subsystemen die te maken hebben met gebouwgebonden elektrotechnische installaties de overstap hebben gemaakt van analoog naar IP. Het software-component is daarbij belangrijker geworden. Door standaardisatie ontstaat de mogelijkheid om subsystemen te koppelen. De software zorgt ervoor dat er meer intelligentie in een systeem mogelijk is. Door de toenemende complexiteit zie je dat er, behalve voor installateurs, ook een belangrijke rol is weggelegd voor de system integrators of importeur. Bij de complexere projecten wordt het bekabelingsgedeelte vaak verzorgd door een installateur. Het configureren van het systeem en de in bedrijfstelling gebeurt vervolgens door de system integrator of importeur.

Indien we weer het voorbeeld nemen van het CCTV systeem, dan zien we dat de overgang naar IP en de veranderende rol van het software component het mogelijk maken om softwaretechnieken toe te passen zoals ‘motion detection’ en ‘virtual fencing’. Door gebruik van o.a. deze technieken kan een beveiligingsmedewerker niet 30 maar bijvoorbeeld 200 tot 300 camera’s tegelijk monitoren. Het systee